AUTOterapia W 2023 roku w Polsce w wyniku wypadków na drodze życie straciły 1 893 osoby. 91 procent tych wypadków miało miejsce z winy kierowców. W spektaklu „Autoterapia” chcemy przyjrzeć się temu jak jeżdżą Polki i Polacy. Dlaczego tak często przekraczamy dozwoloną prędkość i nie stosujemy się do zasad ruchu drogowego? Jakie sytuacje na drodze wyprowadzają nas z równowagi? Co to znaczy być „dobrym kierowcą”? Czy mężczyźni są lepszymi kierowcami niż kobiety? Co możemy zrobić, żeby na drogach nie ginęło tylu ludzi i wszyscy czuli się bezpiecznie? Chcemy też zastanowić się nad tym, co uruchamia w nas fakt posiadania i używania samochodu. Jak wpływa to na nasze poczucie wartości i na nasze relacje z innymi?  Co sprawia, że za kółkiem ze spokojnej, zrównoważonej osoby w sekundę potrafimy zamienić się w wulkan złości i agresji? Jakie emocje uruchamia w nas prowadzenie auta? Czy czujemy się wtedy bardziej pewni siebie, niezależni, wolni? Będzie to więc także opowieść o nas jako o ludziach i o nas jako narodzie – o naszych tęsknotach, lękach, pragnieniach i przekonaniach, o nieuświadomionych nawykach i dziedziczonych społecznie wzorcach. Wszystko to z dużą dawką przewrotnego humoru i w nieoczywistej formie teatralnej. Naszą główną inspiracją do pracy nad spektaklem jest książka Bartosza Józefiaka „Wszyscy tak jeżdżą” (Wydawnictwo Czarne, 2023). Scenariusz spektaklu będzie opierał się na tekstach zaczerpniętych z książki, wywiadów, które przeprowadzimy z kierowcami, pieszymi i rowerzystami oraz na osobistych doświadczeniach realizatorów. scenariusz i reżyseria: Mateusz Przyłęcki obsada: Bibianna Chimiak, Karolina Sabat, Dariusz Mikuła, Piotr Starzyński realizacja: Teatr Kana foto: Marcin Bielecki

MOZAIKA Scena Nowe Sytuacje reżyseria, tekst: Eugenia Balakireva Co ma wspólnego ze sobą szkiełko w mozaice z lokalu pasztecika przy Wojska Polskiego, pusta walizka bez jednego kółka i samolot rolniczy z Grenlandii? My też nie wiemy. Ale ponoć ludzie nie patrzą już w niebo, a na domiar złego gdzieś daleko pod wodą coś ogromnego zaczyna się poruszać. MOZAIKA to historia o ludziach, którzy szukają siebie w mieście, które musiało zbudować siebie na nowo. Muzyczny spektakl, który zaświadcza, że Szczecin istnieje naprawdę. Obsada Barbara Biel Julia Gadzina Michał Lewandowski Magdalena Myszkiewicz Jacek Piątkowski Wojciech Sandach Realizatorzy i realizatorki reżyseria, tekst: Eugenia Balakireva tekst i dramaturgia: Daria Sobik muzyka: Władysław Szaban scenografia i kostiumy: Kornelia Dzikowska-Demirska

"Związek na odległość niewielką" – komedia związkowa Scena Kameralna Krotochwila satyryczno-makabryczna o pewnej onej i onym opowiedziana w zabawnych skeczach Stefanii Grodzieńskiej, pełnych czarnego humoru piosenkach Macieja Zembatego, opatrzona radośnie zadumanym komentarzem Andrzeja Poniedzielskiego. ONA: CO TAK SIEDZISZ? ON: JAK SIEDZĘ? ONA: TAKI ZNUDZONY. DAWNIEJ SIĘ ZE MNĄ NIE NUDZIŁEŚ. ON: NIE JESTEM ZNUDZONY. CZYTAM GAZETĘ. ONA: DAWNIEJ W MOIM TOWARZYSTWIE NIE CZYTAŁEŚ GAZETY... Oto oni, oto my w jednym związku. Dwa światy osobne węzłem połączone i zaraz ochota na rozsupułanie owego węzła – to zupełnie niepoważne i skutki opłakane.... A przecież kiedy miło jest to i miło...ść się zdarzyć może. Ograniczenia wiekowe: od 16 lat autor: Stefania Grodzieńska piosenki: Maciej Zembaty opracowanie graficzne: Tomasz Tarnowski czas trwania: 75 min. Obsada: ONA W ZWIĄZKU Dorota Chrulska ON W ZWIĄZKU Sławomir Kołakowski W ZWIĄZKU Z AKORDEONEM Krzysztof Baranowski

Marek Koterski DZIEŃ ŚWIRA reżyseria – Piotr Ratajczak scenografia – Matylda Kotlińska dramaturg – Marcin Wierzchowski ruch sceniczny – Zbigniew Szymczyk reżyseria światła – Krzysztof Sendke obsada: Robert Gondek, Anna Januszewska, Paweł Niczewski Adaś Miauczyński – Polak, nauczyciel, samotnik … świr? Śmieszy do łez i wzrusza, odsyła do naszej codzienności – pełnej absurdów, drobnych i wielkich pomyłek. W jego życie wkradają się inni – ci, których nienawidzi, którzy mu przeszkadzają, i kobieta, którą chciałby pokochać.  „Dzień świra” Marka Koterskiego - to mistrzostwo w nazywaniu codzienności, językowy majstersztyk, „lektura obowiązkowa” każdego świadomego Polaka.  premiera: czerwiec 2007, czas trwania spektaklu: 60 min fot.Włodzimierz Piatek Projekt: Tomasz Tarnowski

Trójkącik, czyli trzech na próbę Sylwia wie, jak smakować życie – i jak czerpać z niego pełnymi garściami. A zwłaszcza z miłości. Ma trzech mężczyzn, trzech kochanków, trzy różne spełnienia. Walter kusi intelektem i dojrzałością, Clive rozpala spontanicznością, a Eddie uwodzi niegrzecznym uśmiechem i ciałem stworzonym do grzechu. Kogo wybrać? A może… wcale nie trzeba wybierać? Póki tajemnica pozostaje bezpiecznie ukryta, Sylwia czuje się jak mistrzyni rozkosznej gry. Przy boku ma Jemmę – swoją najlepszą przyjaciółkę i mistrzynię kamuflażu, która pomoże utrzymać miłosną karuzelę w ruchu. Ale jak długo można igrać z pożądaniem, nie sparząc sobie skrzydeł? Gdy wszyscy trzej panowie pojawiają się w jednym miejscu, napięcie sięga zenitu. Kto wyjdzie zwycięsko z tej namiętnej potyczki? Czy Sylwia znajdzie sposób, by zachować nie tylko reputację, ale i jednego z nich w swoim łóżku… a może nawet wszystkich? Zabawna, odważna i pełna seksownej energii komedia, która rozpali wyobraźnię i dostarczy niezapomnianych emocji. Flirty, sekrety, szalone zwroty akcji i bohaterka, której nie sposób się oprzeć – to będzie wieczór pełen gorących wrażeń! W obsadzie niezawodnie zabawni i bardzo seksowni. Obsada Sylwia – Sylwia Gliwa / Agnieszka Kaczorowska / Katarzyna Zawadzka Jemma – Aleksandra Zienkiewicz / Daria Zawratyńska Clive – Maciej Brzoska / Kazik Mazur Walter – Jakub Kucner Eddie – Kazik Mazur / Marcin Rogacewicz/ Tomasz Oświeciński Twórcy Reżyseria: Piotr Nowak Autor: Derek Benfield Tłumaczenie: Elżbieta Woźniak

PORNOGRAF (Klub Świętokradców Parafii Czarnego Kota Rudego) „Pornograf” to program składający się z piosenek znanego francuskiego artysty Georgesa Brassensa. Pisane przez niego teksty dotyczyły różnych tematów. Można wśród nich znaleźć zarówno nostalgiczne, z nutką zadumy, jak i skoczne, soczystym, często frywolnym językiem opisujące sprawy życia codziennego, od ulicy do alkowy. Teksty te łączy odwaga w mówieniu prawdy i nazywanie rzeczy po imieniu, przez co często odbierane są one jako prowokujące. Szanowni Państwo, informujemy, że prezentowane treści mogą okazać się nieodpowiednie dla dzieci lub osób małoletnich. Prosimy o rozwagę – dziękujemy za wyrozumiałość. Zapraszamy. reżyseria: Adam Opatowicz choreografia: Janusz Józefowicz dekoracje: Jan Banucha premiera: 31 stycznia 1997 czas trwania: 90 min. Antrakty: - Obsada: Piotr Bumaj Adam Dzieciniak Michał Janicki Sławomir Kołakowski Mirosław Kupiec Wiesław Łągiewka ZESPÓŁ MUZYCZNY Krzysztof Baranowski Roman Rydz fot.: Włodzimierz Piątek premiera: 31.01.1997 czas trwania: 1 godz. 30 min., bez przerwy

Pół na pół Scena im.Jana Banuchy "Pół na pół" to komedia, która w zaskakujący sposób łączy czarny humor z głębokimi dramatycznymi wątkami rodzinnymi. Fabuła koncentruje się na dwóch przyrodnich braciach, którzy zmagają się z trudnościami związanymi z opieką nad swoją chorą matką. Jeden z nich pragnie uciec od obowiązków, które na nim spoczywają, podczas gdy drugi jest zdeterminowany, aby zdobyć spadek po matce, co prowadzi do konfliktu między nimi. W miarę rozwijania się akcji, bracia odkrywają zaskakujące tajemnice dotyczące swojej matki. Fizycznie jest ona nieobecna na scenie ale odgrywa kluczową rolę w fabule jako tyraniczna figura, która nadal kontroluje życie swoich synów. Jej obecność jest sugestywnie zaznaczona przez dźwięk natarczywego dzwonka, który przypomina o jej nieustępliwej naturze. Sztuka bawi, ale jednocześnie zmusza do głębszej refleksji nad złożonością więzi rodzinnych oraz tym, jak przeszłość kształtuje nasze obecne wybory i relacje. Dzięki połączeniu humoru i dramatyzmu, "Pół na pół" staje się nie tylko rozrywkowym przedstawieniem, ale także ważnym komentarzem na temat rodziny, lojalności i osobistych dylematów. Widzowie mogą się identyfikować z postaciami i ich zmaganiami, co sprawia, że przedstawienie pozostaje w pamięci na długo po zakończeniu. autor: Pep Anton Gómez, Jordi Sánchez przekład: Rubi Birden reżyseria: Tomasz Obara scenografia i kostiumy: Katarzyna Banucha opracowanie muzyczne: Tomasz Obara asystent reżysera: Michał Janicki premiera: 8 marca 2025 inspicjent: Julia Karol czas trwania: 130 min. Antrakty: 1 autor plakatu: Bartosz Trojanowski Obsada: Michał Janicki Tomasz Obara

Marek Koterski DZIEŃ ŚWIRA reżyseria – Piotr Ratajczak scenografia – Matylda Kotlińska dramaturg – Marcin Wierzchowski ruch sceniczny – Zbigniew Szymczyk reżyseria światła – Krzysztof Sendke obsada: Robert Gondek, Anna Januszewska, Paweł Niczewski Adaś Miauczyński – Polak, nauczyciel, samotnik … świr? Śmieszy do łez i wzrusza, odsyła do naszej codzienności – pełnej absurdów, drobnych i wielkich pomyłek. W jego życie wkradają się inni – ci, których nienawidzi, którzy mu przeszkadzają, i kobieta, którą chciałby pokochać.  „Dzień świra” Marka Koterskiego - to mistrzostwo w nazywaniu codzienności, językowy majstersztyk, „lektura obowiązkowa” każdego świadomego Polaka.  premiera: czerwiec 2007, czas trwania spektaklu: 60 min fot.Włodzimierz Piatek Projekt: Tomasz Tarnowski